Ana sayfa Middle Earth J.R.R Tolkien Christopher Tolkien'i Kaybettik

Christopher Tolkien'i Kaybettik

PAYLAŞ

Hayır, bu yolculuğun sonu değil; demişti Gandalf. Ölüm sadece başka bir yoldur, hepimizin aşması gereken.

Bozulmuş Arda’nın yazgısından mıdır, İnsanların kaderinden midir yoksa Eru Iluvatar’ın hediyesinden midir bilinmez ama ölüm Arda’nın topraklarında hep kol gezmiştir. Bazen ölüm bir okun şeklini alır, Urukların okundan çıkan ve Gondor’un yiğitlerinden birini düşürür. Bazen ateş olur ölüm, Balrogların kılıcından fışkıran ve Silmarilleri yapan demircinin canını alan. Bazen demire dönüşür sahibinin kanını içen ve umutsuzluğu simgeleyen. Ölümsüz dediğimiz Elfler bile kılıç darbesiyle ya da kederden ölüp gidebilir. Beden geçiçi olsa da ruh kalıcıdır Arda’nın kalbinde.

Ölülerin ruhu Mandos’a gider, Namo adındaki Vala’nın koruduğu salonlara. Çoğu ruhun arkasında dökülen gözyaşları vardır. İnsanların da ruhu öncelikle oraya uğrar, sonra nereye gideceğini bilmesek de. Hediye denir buna, Eru’nun hediyesi. Ölüm, İnsanlara bahşedilen bir hediyedir.

Ne kadar böyle dense de, ne kadar hediye olsa da bu, Arda’nın ve en sevdiğimiz eserlerin yaratıcısını, babasını 1973’te kaybetmiştik. Çoğumuz o günleri görmedi. Yine de eserleri yaşıyordu. Silmarillion 1977’de basıldı. On İki Cilt daha da sonra. Húrin’in Çocukları, Beren & Lúthien ve Gondolin’in Düşüşü kitapları ise daha da yeni. Bunları okuyabilmemize ve Yüzüklerin Efendisi’nden daha fazlasına, daha derinine ulaşmamızı sağlayan bir adam vardı. Orta Dünya’nın Varisi’ydi belki de o. Babasının işlerini tamamlayan Christopher Tolkien.

1924 doğumlu Christopher Tolkien’i maalesef 95 yaşında kaybettik. Ruhu göçüyor şimdi Mandos’un Salonları’na ve umarız ondan sonra da daha iyi bir yere. Orta Dünya bir kere öksüz kalmamış gibi, şimdi bir de kardeşini kaybediyor.

Her şeyden önce teşekkür ediyoruz Christopher Tolkien. Silmarillion’ı sayende okuyabildik, JRR Tolkien’in muazzam evrenini sayende tanıyabildik. Orta Dünya kadar, Aman’da da gezdi düşüncelerimiz. Gondor ve Rohan’ın cesur askerleri kadar Ñoldor ve İlk Çağ’ın insanları için de attı kalbimiz. Beleriand’da gezdik, Sauron’un efendisiyle çarpıştık, Silmariller çaldık karanlıklar efendisinin tacından, Finrod’un arpına, Maglor’un ezgilerine eşlik ettik. Himring’i tırmandık, Gondolin’i savunduk, Sayısız Gözyaşı döktük hep birlikte. Bunlar hep sayende oldu.

Şimdi ise Fantazya olarak, en iyi dileklerimizle seni uğurluyoruz. İyi ki vardın üstat, Orta Dünya’yı gezip hayallerimizi süsleyebildiysek, bir sebebi de sensin. Huzur içinde yat Christopher Tolkien. Silmarillion’ı tekrar tekrar okurken baban gibi seni de anacağız özlemle ve minnetle.

Yorumlar