Ana sayfa Middle Earth J.R.R Tolkien Gondor İç Savaşı: Kin-Strife

Gondor İç Savaşı: Kin-Strife

Kin-Strife; Üçüncü Çağ'ın 1432. yılından 1447 yılına kadar süren, Osgiliath'da başlamış olan iç savaştır.

PAYLAŞ

Savaştan Öncesine Dair

On dokuzuncu Gondor Kralı II. Rómendacil‘in oğlu Valacar, Üçüncü Çağ’ın 1194. senesinde dünyaya gelmiştir. Valacar’ın doğumundan 54 sene sonra Anduin‘in ötesindeki topraklara Doğudölleri saldırmış, buna karşılık II. Rómendacil, bu bölgedeki Rhovanion Kralı Vidugavia ile müttefik olup Doğudölleri’ne karşı ezici bir zafer kazanmıştır. Bu zaferin ardından Gondor ve kuzeyli Rhovanion insanları arasındaki bağı güçlendirmek isteyen II. Rómendacil, oğlu Valacar’ı 1250 yılında Gondor Büyükelçisi olarak bu bölgeye atamıştır.

Rhovanion

Aradan geçen beş senelik süre içerisinde Valacar, Viguvaia’nın kızı Vidumavi ile evlenmiş ve 1255 yılında çocukları Vinitharya -Gondor’a geri dönmesi ile birlikte Eldacar adını alacak- dünyaya gelmiştir. Kuzeyli insanlarla arasını bozmak istemeyen II. Rómendacil bu evliliğe karşı çıkmamıştır ancak o kadar da önemli gözükmeyen bu basit karar, çok daha büyük olayların başlaması için gereken ufak kıvılcımı yakacaktır.

Valacar ve eşi Viguvaia Rhovanion’da yaşarken, 1260 yılına gelindiğinde II. Rómendacil oğlunu Gondor’a geri çağırmıştır. Bunun üzerine Valacar, kuzeyin soylu kadın ve erkeklerinden oluşan tebaası ile birlikte Gondor’a geri dönmüştür.

Valacar’ın Gondor’a geri dönüşünün ardından, yeni prensesin ve tahtın varisi Eldacar’ın Numenor soyundan olmadığı haberini alan Gondor soyluları bu durumu hoş karşılamamışlardır.

Gondor İçindeki Karışıklıklar

1366 yılında artık 240 yaşında olan II. Rómendacil’in vefatı ile birlikte onun huzurlu ve olaysız geçen krallık dönemi de artık son buldu ve oğlu Valacar tahtın yeni sahibi oldu.

Vidumavi’nin Dúnedain soyundan olmamasından ötürü daha az yaşayacağını ve bunun Gondor Kraliyet Ailesi‘nin ihtişamını azaltacağını düşünen Gondor soyluları arasında dedikodular çoktan başlamıştı bile. Çok büyük bir kesim Valacar’ın oğlu ve tahtın varisi olan Eldacar’ı kendilerinden daha güçsüz bir kan taşımakla suçluyor ve onu tahta layık görmüyordu. Gondorluların bu korkusu, Rhovanion’dan bu bölgeye gelmiş olan kuzeyli insanlara karşı hoşnutsuzluğunu da beraberinde getirdi. Geçen süreçte Valacar’ın yaşlanması ile birlikte Gondorlu soyluların huzursuzluğu ve bu durumdan kaynaklı olan hoşnutsuzluğu da giderek artmaya devam etti. Her ne kadar Valacar kendi hüküm süresinde bu olayların üstesinden gelse de oğlu Eldacar, Gondor soyluları tarafından hoş gözle karşılanmıyordu ve 1432 yılında 238 yaşındayken Kral Valacar’ın vefat etmesi ile birlikte oğlu Eldacar tek başına kaldı ve 177 yaşında tahtın varisi olarak yerini almak için hazırlanmaya başladı.

Eldacar

İsyanın Başlangıcı ve Gaspçı Castamir

Gondorlu soylular içerisinde belki de Eldacar’ın tahta geçecek olmasından en çok rahatsızlık duyan kişi; On sekizinci Gondor Kralı Calmacil‘in küçük oğlu Calimehtar‘ın torunu, Gondor deniz filolarının kaptanı Castamir‘di. Gondor soyluları arasındaki hoşnutsuzluğun farkında olan Castamir ve adamları Osgiliath‘da ayaklandılar. İsyan çok büyüktü ve babasını yeni kaybetmiş olmasının yanı sıra tahta henüz gelmiş olan Eldacar’ın bu isyana karşı gelecek gücü yoktu. Bu iç savaş devam ederken Osgiliath’ın her yerinde yangınlar çıktı, Anduin Köprüsü üzerinde içinde Palantír -diğer Palantír’in aksine bu bir Ana Taş idi (the greatest of the seven Palantíri). – bulunan Yıldızlar Kubbesi, üzerinde bulunduğu Anduin Köprüsü ile beraber çöktü ve Palantír, diğer harabeler ile birlikte Anduin Nehri‘nin sularına karışıp sonsuza kadar kayboldu.

Castamir ve adamlarının ezici üstünlüğü ile beraber Eldacar’ın büyük oğlu Ornendil katledildi ve Eldacar sürgün edildi. Beş sene süren isyanın ardından, 1437’de, Eldacar Rhovanion’a kaçtı. Gondor tahtının kralsız kalmasıyla beraber yerine en başından beri Eldacar’ın varlığından rahatsızlık duyan ve isyanın lideri olan Castamir geçti.

Gaspçı Castamir

Castamir’in Krallık Dönemi ve Eldacar’ın Gondor’a Dönüşü

Bütün planları başarıya ulaşan ve kendisini tahtın gerçek sahibi olarak gören Castamir, başa geldiği günden itibaren acımasız bir kral olarak halkın dilinde nam salmıştı bile. Uzunca bir süre Gondor kralı olmanın getirdiği bütün güzelliklerden sonuna kadar yararlandı ancak Gondor halkı yabanda gezen başıboş insanlar değildi. Daha uzun yıllar Gondor tahtına sahiplik etmeyi düşünen Castamir için işler hiç de beklediği gibi gitmeyecekti.

Başa geçtiği 1437 yılından tam on sene sonra halk, Gaspçı Castamir‘in -Gondor Kralı’nı yerinden etmesi ve tahtı ele geçirmesi nedeni ile tarihe Gaspçı ünvanı ile geçmiştir- zalim yönetimine karşı ayaklandı. Bütün bunlar olurken on yıldır Gondor topraklarına adım atmamış ve sürgün bir kral olarak Rhovanion’a kaçmış olan Eldacar da boş durmamıştı. Ayaklanmanın başladığı tarihte; Eldacar, Rhovanion’dan ve diyarın kuzeyindeki halklardan topladığı asker ordusu ile birlikte hak ettiği tahtı almak için geri döndü. Bunun haberini duyan Gaspçı Castamir ise çoğunluğunu Pelargir -Anduin nehri üzerindeki büyük şehir, Gondor’un ana liman şehri- ve Umbar‘dan topladığı ordusu ile Gaspçı Castamir’in ordusunun karşısına çıktı. İki tarafın ordularının sayısı tam olarak bilinmese de, hem Eldacar’ın intikam arzusu ile yanıp tutuşması hem de halihazırda Gaspçı Castamir yönetimine karşı bir isyanın bulunması, Eldacar’ın savaşı kazanmasını çok daha kolaylaştırdı. Pelargir ile Minas Anor arasındaki yolda, Erui Geçitleri’nin önünde Gondor’un akraba çekişmesinin sonucunu belirleyecek olan savaş başladı.

“Pelargir”

Eldacar’ın İkinci Kez Tahta Geçişi

Erui Geçitleri Savaşı‘nda Eldacar, büyük oğlu Ornendil’in hayatını ve Gondor tahtını çalan Gaspçı Castamir’in canını aldı. Bu, savaşın kazanıldığına işaretti ancak Castamir’in çocukları ve destekçilerinin çok büyük bir kısmı Pelargir’e çekildi.

Eldacar düşmanlarının peşini bırakmaya niyetli değildi ve onları Umbar’a kadar sürdü ancak eskiden beri deniz kuvvetlerinin Castamir ve adamlarının elinde olması nedeniyle onları daha fazla takip edemedi ve Castamir’in evlatları kaçmayı başardılar.

Savaşın ardından Eldacar, 1447 senesinde tekrardan Gondor Kralı oldu ancak savaşın bedeli hiç de hafif değildi. Castamir’in çocukları ve onun askerleri Umbar şehrini ele geçirdiler ve Gondor, Umbar Korsanları adında yeni bir düşman da edinmiş oldu. İlerleyen yıllarda Umbar’ın bağımsız üstünlüğü, kuşaklar boyunca Gondor ile savaşını sürdürecek, kıyı şeridi ve deniz trafiğine sürekli bir tehdit olacaktı. Bunların yanında saf Numenor soyuna sahip olanların çoğu Kin-Strife sırasında hayatını kaybetti ve Gondor’un kanı gerçekten de zayıflamaya başladı.

Umbar Korsanları

Gondor’daki Numenor Soyunun Zayıflayışı

Kin-Strife‘ın ardından tekrardan başa geçen Eldacar, krallık yaptığı süreçte iç savaşın ona bıraktıklarını düzeltmekle ve Umbar tehdidine karşı direnmekle uğraştı. Kırk üç senelik bir hüküm süresinin ardından 235 yaşında hayatını kaybederek, annesinin soyunun korkulduğu gibi ömrünü azaltmadığını da göstermiş oldu. Vefatının ardından oğlu Aldamir tahtın yeni kralı oldu.

Geçmişte yaşanan Kin-Strife, artık sonlanmış bir iç savaş olsa da yüzyıllar boyunca Gondor krallarını korkutmaya devam etti. Gondor kralları artık yakın akrabalarına karşı daha güvensiz olup daha dikkatli yaklaşmaya başladılar. Eskinin tehlikelerine karşı içinde hala şüphe olanlar ya Numenor soyundan olmayanlarla evlenerek miraslarını reddedip gittiler ya da Umbar’daki isyancılara katıldılar. Böylece çağlar boyunca Gondor’daki Numenor soyunun sayısı gitgide azaldı ve zayıfladı.

Büyük Veba

Yirmi beşinci Gondor kralı olan Kral Minardil‘in Pelargir’de Umbar Korsanları tarafından öldürülmesinden birkaç yıl sonra, 1635 yılında Mordor’un doğusundan gelen bir rüzgar ile birlikte ölümcül bir hastalık yayılmaya başladı. Buna Büyük Veba veya Kara Veba dediler; önce Rhûn ile Rhovanion‘u vurdu sonra 1636 yılında Gondor’a ulaştı. Rhovanion halkının yarısından fazlası hayatını kaybetti. Göremedikleri bir düşman ile savaşamayan Gondor halkı bu hastalığın karşısında çok zayıf düştüler, en ufak bir saldırıda belki de yok edilebilirlerdi ancak bu salgın Gondor’u etkilediği gibi, Gondor’un düşmanlarını da etkilemişti.

Veba Gondor’da yıkıcıydı, Rhovanion’dan sonra en büyük hasarı Osgiliath almıştı. Bu bölgedeki insanlar Minas Anor‘a zorunlu göç etmek zorunda kaldılar ve Mordor çevresine yakın olan kalelerin ve kasabaların neredeyse tamamı terk edildi. Kral Minardil’in ölümünden sonra 1634 yılında başa geçen oğlu Kral Telemnar‘ın hüküm süresi ise sadece iki yıl oldu ve o da hayatını kaybetti. Dúnedain’in arda kalanlarından birçokları da hayatlarını kaybettiler ve Gondor’un Ak Ağacı bu hastalık yüzünden soldu ancak Ak Ağaç solmadan evvel ondan bir fide almayı başardılar. 1640 yılında yirmi yedinci Gondor Kralı Tarondor, başkenti Osgiliath yerine Minas Anor‘a taşıdı ve Ak Ağaç’ın fidesini buranın avlusuna dikti. Minas Anor’daki Palantir‘e ev sahipliği yapması amacıyla otuzuncu Gondor Kralı Calimehtar tarafından -daha sonraları Ecthelion’un Kulesi olarak alınacak- Ak Kule inşa edildi.

Ecthelion’un Kulesi

Numenor Soyunun Anarion Kolunun Sonu

Eskinin kötülüklerinin etkileri, yüzyıllar sonra 155 yaşında tahta geçen, otuz üçüncü Gondor Kralı Eärnur zamanında bile hala devam ediyordu. Kral Eärnur’un emri ile kuzeyde bozguna uğratılan Cadı Kral intikam planını yapmak amacı ile Mordor’a gitti. Üçüncü Çağ’ın 2002. yılında Minas Ithil, Cadı Kral tarafından ele geçirildi ve bu zamandan sonra Minas Morgul olarak anılmaya başlandı. Başkent Minas Anor’un adı ise Mufahız Kulesi anlamına gelen Minas Tirith olarak değiştirildi.

Bu dönemde Cadı Kral’ın ve düşman ordularının etkisini azaltmak amacı ile Pelennor Çayırları‘nı çevreleyecek biçimde yüksek bir duvar örüldü ve buraya Rammas Echor yani Çevreleyen Duvar dendi. Gondor birlikleri Cadı Kral ile uzun yıllar boyunca mücadele ettiler ve 2050 yılında artık bu savaşa son vermek isteyen Kral Eärnur, Minas Morgul’a Cadı Kral’ı alt etmek amacı ile gitti ancak kendisinden bir daha haber alınamadı. Hiçbir çocuğu ve varisi bulunmayan Kral Eärnur, Gondor’un son kralı oldu ve onun vefatıyla birlikte Numenor soyunun Anarion kolu son buldu.

Kaynakça:

The Lord of the Rings, Appendix A, The “Númenorean Kings” , “Gondor and the Heirs of Anárion”

The Lord of the Rings, Appendix B, “The Third Age”

http://www.tolkiengateway.net/wiki/Main_Page

“Yazı boyunca eğer hata yapmış, sürçülisan etmiş isem affola. Umarım keyif almış, aradığınız soruların cevabını bulmuşsunuzdur.”

Yorumlar